Wat een tragisch verhaal: Maud (20) pleegde zelfmoord, maar wilde eigenlijk…

Wat als je jong en gezond bent, maar psychisch zo erg lijdt dat je niet meer verder wil?

Het is een omstreden onderwerp waar al jaren veel om te doen is: de euthanasiewet. Er zijn vele argumenten voor en tegen te bedenken, maar dat er behoefte is aan verandering is inmiddels wel duidelijk.

Zo blijkt ook uit het verhaal van Maud, die op haar twintigste een einde aan haar leven maakte omdat zij geen euthanasie kreeg. Haar moeder Judith Hannink vertelt aan Metro dat er bij Maud wel degelijk sprake was van uitzichtloos en ondraaglijk lijden was, een vereiste voor het plegen van euthanasie. „Maar omdat het psychisch lijden en geen lichamelijk lijden was, en zij erg jong was, werd er vanuit de geestelijke gezondheidszorg niet meegewerkt aan een traject voor euthanasie. Je wordt op zo’n moment niet serieus genomen, krijgt te horen dat je toch wel een ‘nee’ krijgt.” De moeder van Maud werkte mee aan de documentaire Too Young To Die van VICE. In de documentaire wordt het duidelijk dat er, ondanks de natuurlijke behoefte om nee te zeggen tegen een jong persoon die dood wil, ook een keerzijde aan het verhaal zit. ,,Instinctief komt er een gevoel dat zegt: ik moet dit tegenhouden”, aldus één van de documentairemakers.

Maud pleegde uiteindelijk zelfmoord, maar volgens haar moeder had dit beter euthanasie kunnen zijn. Hoe onnatuurlijk dat ook klinkt.

„Begrijp me niet verkeerd: je wil je dochter absoluut niet dood hebben. Wij kunnen niet zonder haar, zeiden dat ook telkens tegen haar, maar je ziet je dochter iedere dag lijden. Natuurlijk had ook zij haar goede dagen, maar dan alsnog had ze zoiets van: ‘als ik nu een pilletje zou krijgen en het was voorbij, dan zou ik hem nemen.” Maud heeft meerdere pogingen gedaan om zichzelf van het leven te beroven. „Wij konden het niet over ons hart verkrijgen om erin mee te gaan. Iedere keer als we haar vonden, belden we toch een ambulance en werd ze weer wakker op de intensive care. Dan was ze boos, teleurgesteld dat het niet gelukt was. Verschrikkelijk om te zien.” Uiteindelijk sprong ze voor de trein, toen al het andere niet lukte. Tot groot verdriet van haar ouders: ,,Als je kunt kiezen tussen het bewust sterven in het bijzijn van je dierbaren, in plaats van eenzaam op zo’n spoor, dan had ik het wel geweten. Dat eerste is ook verschrikkelijk, maar wel nog waardig.” Judith hoopt dat er na de verkiezingen iets verandert binnen de geestelijke gezondheidszorg in Nederland: „Want daar is het een grote puinhoop.” Wat een afschuwelijke tragedie, wij wensen de ouders van Maud ongelofelijk veel sterkte toe met het verwerken van hun verdriet.

error: